Natuurlijk

7/19/2007 at 3:15 PM

Voel het ochtendgloren van de eerste dauwdruppels
op het gras van de diepe valleien
Luister en hoor me zachtjes zingen als het water
dat stroomt langs keien van steen
Je bent de mijne.

Vredig slapen de vogels
er is geen wezen te bekennen
Alleen de stilte geeft de grens tot waar ik jou behoor te kennen.

Ontkennen doe ik niet
Ik heb je lief
Het is alleen nog wennen aan het feit dat jij me de wereld biedt.

0 comments

Foliefurs

7/19/2007 at 3:14 PM

Ik trok cellofaan over zijn hoofd en smolt het met een zwak vlammetje -uit mijn nagenoeg lege aansteker-, vast achter zijn oren. Toen prikte ik daar twee gaatjes, zodat hij mij kon blijven verstaan. De rest van zijn tengere lichaam verpakte ik -ter verdere bescherming-, in piepschuim.
Zijn gezicht, wilde ik blijven zien.
Ik smeet voor het eerst met woorden naar zijn achterlijke, idioote, zielige kop. Luisteren zal hij, voor het eerst zal hij luisteren naar MIJ.
Dagen en nachtenlang praatte, schreeuwde, fluisterde, gilde, blèrde, krijste ik tegen hem.
Toen mijn laatste kreten gedaan waren, stief hij en nagenoeg meteen begon hij te stinken.

Ik moest huilen.

0 comments

Tijd

7/19/2007 at 3:13 PM

Tijd bestaat niet..
Tijd trapt alleen tegen van die kleine, zachte, lieve schaapjes..
Die eigenlijk, optijd, het hek achter moeten..
Gedicht, gejaagd door het tikken van de klok
tot tijd, ze weer, voor héél even..
vrijheid aansmeert.

Van die plakkerige vrijheid, aan hun donzige vacht met van die krulletjes.
Nee.. zo wil ik niet zijn..
IK - WIl.. een geit zijn.
met horens en hoeven van lucht.
los van tijd, en los van waar .. vrijheid ooit begon..

En dan zeggen ze; gewoon hier, in ons, in jou.
Nee, ik weet wel beter..
Vrijheid, zit in lucht, zit niet vast aan een klok
Zit niet, in schapen, en niet hier..
Vrijheid is tijdloos.

0 comments